МУКЯФАТ ВЕ ДЖЕЗА, ДЖЕННЕТ ВЕ ДЖЕХЕННЕМ

Япылгъан яхшылыкъкъа берильген къаршылыкъ «мукяфат», ишленильген феналыкънынъ къаршылыгъы да «джеза»дыр.

Инсанлар бу дюньягъа имтиан этильмек ичюн ёлланылды ве оларгъа япмалары керек олгъан вазифелер бильдирильди. Аллахнынъ эмирлерини ерине кетирген, ясакъларындан къачынгъан ве инсанларгъа яхшылыкъ япкъанлар имтианны къазангъан оладжакъ ве буюк мукяфат аладжакълар. Эр кес дюньяда япкъанларынынъ къаршылыгъыны эксиксиз оларакъ кореджек.

Юдже Аллах шойле буюра:

 «Къыямет кунюнде догъру теразилер къурармыз: ич бир кимсе ич бир акъсызлыкъкъа огъратылмаз.»Энбия суреси, 47.

 «Ким зерре къадар яхшылыкъ япкъан олса оны корер, ким де зерре къадар ярамайлыкъ япкъан олса оны корер.» Зильзаль суреси, 7-8.

КЪЫЯМЕТ

Даа эвель беян эткенимиз киби, Аллахнынъ такъдир эткен вакъыт кельгенде дёрт буюк мелектен бириси олгъан Исрафильнинъ «Сур» деп айтылгъан шейге уфюрмесинен пек къоркъунч сес мейдангъа келеджек. Бу сеснинъ тесиринен бутюн джанлылар оледжек, кяинатта муим денъишмелер оладжакъ.

КЪАБИР

 Инсаннынъ олюминден къыямет куню янъыдан тирильмесине къадар олгъан девирге «къабыр аяты», бу девир ичинде булунаджагъы ерге де къабир дейилир. Инсан ольген сонъ бедени чюрюр ве топракъкъа къарышыр, факъат беденинден айырылгъан руху ольмез. Инсан къабирге къоюлгъанынен Мункер ве Некир адындаки мелеклер тарафындан суальге чекилир. Суаллерге догъру джевап бергенлер ичюн къабир бир раатланма ери, джевап берип оламагъанлар ичюн бир азап ери оладжакъ.

ОЛЮМ

Эр бир инсаннынъ дюньяда яшайджакъ белли бир муддети бар. Бу муддет биткенинен инсан оле. Инсан – беден ве рухнынъ бирлешювинден мейдангъа кельген бир варлыкътыр. Беденимизге джанлылыкъ ве арекет берген рухтыр. Аллахнынъ такъдир эткен вакъыт кельгенде рух беденден айырыла. Рухнынъ беденден айырылмасы, чыкъып кетмеси адисесине «олюм» деп айтыла. Олюм эр бир инсан ичюн такъдир этильген, бельгиленгендир. Бундан къуртулыш ёкътыр.

Бу акъикъат Къуран-ы Керимде шойле бильдириле:

«Эр джанлы олюмни тададжакътыр.» Али Имран, 185.

«Къайда олсанъыз олунъ, сагълам къалелер ичинде булунсанъыз биле, олюм сизге барып етеджектир.» Ниса суреси, 78

Олюм, ёкъ олмакъ демек дегиль. Фаний, кечиджи олгъан дюнья аятындан сонъсуз олгъан ахырет аятына кечмектир. Аллахкъа нисбетен вазифелерини япкъанлар ичюн, олюм, даа юксек аяткъа къавушмакъ ичюн ачылгъан бир къапыдыр.

АХЫРЕТКЕ ИМАННЫНЪ ФАЙДАЛАРЫ

1. Ахырет кунюне инанмакъ инсангъа месулиет дуйгъусыны къазандыра. Месулиет дуйгъусы ташыгъан бир адам арекетлерине дикъкъат этер.

Ахыретке инанмакъ демек; ольген сонъ текрар тириледжегимизге ве дюньяда япкъан ишлеримизден Аллахнынъ узурында эсап береджегимизге, яхшылыкъ япкъанларнынъ мукяфат , ярамайлыкъ япкъанларнынъ исе джеза аладжакъларына инанмакъ демектир. Бу инам инсанны ярамайлыкъ япмакътан сакъындырыр, яхшылыкъкъа ве догърулыкъкъа чекип, ахлякъ ве фазилет саиби япар. Бунъа инангъан инсанлардан мейдангъа кельген бир джемиетте ич кимсе башкъасына зарар бермез, эр кес бири-бирининъ акъкъына сайгъы косьтерир, элинден кельгени къадар яхшылыкъ япар. Бу арекетлер инсанлар арасында озьара севги ве ишанч ислерини инкишаф эттирир. Шахысларнынъ тербиели олмасында, джемиетнинъ тынч ве мабет олмасында ахырет кунюне инанмакънынъ пек буюк эмиети бар.

АХЫРЕТ КУНЮНЕ ИМАН

Иманнынъ шартларындан бешинджиси «Ахырет кунюне инанмакъ»тыр. Инсанларнынъ ве башкъа джанлыларнынъ бир сонъу олгъаны киби, узеринде яшагъанымыз бу дюньянынъ да бир кунь сонъу келеджек. Аллахнынъ такъдир эткен вакъыт кельгенде вазифели мелек Исрафиль, «Сур» деп адландырылгъан бир шейге уфлейджек ве бундан чыкъаджакъ пек мудхиш бир сеснинъ тесиринен (Аллахнынъ тилегени тышында) бутюн джанлылар оледжеклер. Ер ве коклернинъ низамы бозулып, кяинат бутюнлей денъишеджек, башкъа шекиль аладжакъ.